"De future workforce wordt er in sociaal opzicht niet handiger op"

Een tijdje geleden las in ik in het NRC een artikeltje over “het ongemakkelijke gesprek”. Daar zouden wij  smartphone-addicts, maar zeker onze gamende kinderen, steeds slechter in worden. We duiken massaal ons schermpje in zodra de situatie wat lastiger wordt en raken zo de vaardigheid van het voeren van het goede gesprek kwijt.


De auteur ging er van uit dat voor een echt goed gesprek een ongemakkelijke hobbel genomen moet kunnen worden en daar ben ik het zeer meer eens. Bedenken waarom een situatie lastig is, inleven en doorvragen, situatie oplossen; allemaal vaardigheden die er in het echte leven toe doen.


Het artikeltje deed mij denken aan een filmpje van een aantal jaar geleden waarin een schattig joch (Generatie Z) vertelt hoe hij leeft en denkt als hij groot is, over een jaar of dertig. Het geeft een interessant maar ook wat triest beeld van een “digitally very smart”, maar daarnaast ook een “social nerd”. Hij woont, in Azië, over dertig jaar nog bij zijn ouders wegens ernstig gebrek aan betaalbare woonruimte. Hij komt huis en kantoor nauwelijks uit, omdat de digitale wereld voor hem voldoende en toegankelijk is. Dat heeft hem in sociaal opzicht wel erg schuw gemaakt, een van de redenen dat hij zijn liefde nog niet is tegengekomen. Hij probeert zijn toekomstige vrouw in een digitale gids met bruiden te vinden. Dat is lastig kiezen; de dames lijken na allerlei operaties erg op elkaar en op zijn Lara Croft. Als je dit soort berichten mag geloven, dan wordt de future workforce er in sociaal opzicht niet handiger op.


Nu ligt er voor u een VNSG magazine met een special over 'The future workforce'! Dat verdient het onderwerp ook, vind ik. Want we kampen nu al met het probleem van het binnen krijgen en houden van de benodigde talenten en in de toekomst zal dat niet makkelijker worden. Werkgevers stellen zich vragen als “hoe blijf je aantrekkelijk als werkgever”, “hoe zorg je ervoor dat medewerkers zich willen doorontwikkelen” en “hoe houdt je voldoende diversiteit binnen cruciale functies van je organisatie”. Onderzoek van PriceWaterhouseCoopers wijst uit dat Generatie X (geboren tussen 1965 en 1979) controle in het werk, ontwikkelmogelijkheden en inkomen belangrijk vindt. Millennials (ook wel Generatie Y) worden meer gedreven door sociale behoeften zoals flexibiliteit, waardering en teamwork. Zou het dan voor deze generatie met “social needs” dan toch ook meevallen voor wat betreft de “social skills”?


En Generatie Z? Mijn vriend en ik zijn kort geleden verhuisd naar een buurt waar veel Generatie Z opgroeit. Ik gok dat ze veel (samen) gamen en dat een smartphone geen geheimen voor ze kent. Ik weet ook dat ze vaak en gezellig buiten spelen met elkaar. Dan maken ze veel lawaai namelijk, helemaal niet erg. En ze komen dan ook graag even bij die nieuwe buren langs om kennis te maken of te kletsen. Luna van 4, Mees van 6 en Geertje van 9 komen zich op eigen houtje voorstellen. Veel eerder dan hun ouders en wij er aan toe komen. Als ik zo om me heen kijk, dan hoeven we ons over die Generatie Z ook geen zorgen te maken; zij passen zich, flexibel als ze zijn, wel aan.


Met Y en Z komt het dus wel goed. Maar de generaties ervoor dan? Misschien zitten we ons als huidige werkende generatie wel de verkeerde zorgen te maken en moeten we het ongemakkelijke gesprek met onszelf aangaan.  Een groeiend percentage werknemers is straks ouder dan 50 en werkt door tot 65, 67 jaar. Hoe blijft deze groep - geen digital natives - zich doorontwikkelen, flexibel opstellen en digitaal sociaal?  Nou ja, dat gesprek komt wel, eerst maar eens lekker het VNSG magazine lezen!


Astrid Zwiers
Voorzitter VNSG



Meest gelezen